Bahattin KARAGÖZ - Köşe Yazısı
Premium üyelikle haberi sesli dinleyebilirsiniz
Seslendirmeyi dinlemek için Premium üye olun
Premium üye ol
Anlamadan bu ne ki ne
Berikine ötekine
Birden bire gök ekine
On ikiden vurdu Eylül.
Bunu baştan kurdu Eylül! …
Baş ucumda sehpa hazır;
Yönüm kıble, arşa nazır.
Neşter nasıl çıban kazır?
Öteleyip durdu Eylül.
On ikiden vurdu Eylül.
Kurban arttı günden güne.
Kilitlendik G gününe.
Yan vakitsiz öldüğüne!
Yürekleri burdu Eylül.
On ikiden vurdu Eylül.
Öfke kustu kafa tasım,
Hasım sandım, oldum Asım!
Kabardılar kasım kasım;
Avlanmanın kurd/u Eylül,
On ikiden vurdu Eylül…
Bir hâl oldu sol yanıma;
Sağım battı al kanıma.
Yatanıma, kalkanıma
Yapmacıktan kur/du Eylül…
On ikiden vurdu Eylül…
Milletimin güvencesi(!) ,
Dağıldı mı şir-pençesi?
Sanki bir Çin işkencesi;
Yordu, yordu… durdu Eylül.
On ikiden vurdu Eylül! …
Niğde değil, Bor’du Eylül!
Yürek yakan kordu Eylül!
Gelişinden zordu Eylül!
Bir de hesap sordu Eylül;
Rütbesi üst, or/du Eylül!
Kimi sandı nurdu Eylül.
Sonlanacak turdu Eylül.
Oysa habis urdu Eylül.
Yaktı bizi, yurdu Eylül!
On ikiden vurdu Eylül! …
Bahattin Karagöz
Şiirin son kıtasındaki ‘habis urdu Eylül’ benzetmesi gerçekten çok vurucu olmuş, hislerimize tercüman.
Şiirdeki ‘habis urdu Eylül’ dizesi son dönemdeki ruh halimi çok iyi özetlemiş, gerçekten vurucu bir benzetme olmuş.