Emekli öğretmen Engin Karadeniz Anlatıyor;
Rize’nin Pazar ilçesine bağlı Hamidiye Köyü’nün kuruluş hikayesi, 1860’lı yıllarda Gürcistan’ın Kobuleti bölgesinden yaşanan göçe dayanıyor. Köy sakinlerinin anlattığı tarihî süreçte, Çarlık Rusyası’nın dini baskıları nedeniyle bölgeden ayrılmak zorunda kalan ailelerin Osmanlı topraklarına sığındığı belirtiliyor.
Emekli öğretmen Engin Karadeniz, Hamidiye Köyü’nün geçmişine ilişkin yaptığı açıklamada, 1860’lı yıllarda Kobuleti’den 35 hanenin göç ederek bölgeye yerleştirildiğini söyledi.

Dini Baskılar Göçe Neden Oldu
Karadeniz, Çarlık Rusyası döneminde uygulanan dini baskıların birçok Müslüman ailenin doğup büyüdüğü toprakları terk etmesine neden olduğunu belirterek, “1860’lı yıllarda Gürcistan’ın Kobuleti bölgesinden 35 hane, dini baskılar nedeniyle göç etmek zorunda kaldı. Bu göçler sadece Hamidiye’ye değil, Türkiye’nin farklı bölgelerine de gerçekleşti” dedi.
Hamidiye İsmi Sultan Abdülhamıt’ten Geliyor
Göç eden ailelerin Osmanlı Devleti tarafından bugünkü Hamidiye Köyü’ne yerleştirildiğini ifade eden Karadeniz, “II. Abdülhamit döneminde devlet eliyle buraya yerleştirildiler. Her aileye yaklaşık 3 dönüm arazi verildi. İlk tapularımız padişah fermanıyla verilen tapulardır. Köyümüz de Sultan Abdülhamit’in isminden dolayı Hamidiye adını aldı” diye konuştu.
Karadeniz, Osmanlı döneminde Hamidiye adının farklı bölgelerdeki yerleşim yerlerine de verildiğini hatırlattı.

“Osmanlı Onlara Kucak Açtı”
Atalarının Türk oldukları için değil, Müslüman oldukları için Osmanlı topraklarına kabul edildiğini dile getiren Karadeniz, şunları kaydetti: “Bir insan doğduğu, büyüdüğü toprakları kolay kolay terk etmez. Demek ki o dönemde çok ciddi baskılar vardı ki dedelerimiz buralara göç etti. Osmanlı Devleti onlara kucak açtı. Biz bugün de atalarımızın yaşadığı topraklara gidip görüyoruz.
Büyüklerimizden duyduğumuz kadarıyla dedelerimiz oldukça muhafazakar insanlardı. Dini hayatlarına bağlı oldukları için bu bölgeyi tercih etmişler. Benim anne tarafından dedem de hocaydı, bilgili ve gerçek bir alimdi.”

